Zuiveringskuur

De mens is een ongelooflijk fijngevoelig wezen, ons lichaam is heel fijn afgesteld. Een mechanische horloge, de meeste ingewikkelde computer,... zijn een flauw aftreksel van wat wij zijn.

Ik zie, ik zie,...ik zie draden, verbindingen, links tussen alles wat is. Een netwerk, een web van energetische verbindingen dat alles samenhouden. Door die draden lopen prikkels van het ene individu naar het andere. Die prikkels zien eruit als lichtflitsen en ik kan je verzekeren, dat netwerk is één groot flitsend, doorlopend aanwezig vuurwerk. Elke lichtflits die ons bereikt, maakt een indruk. Geeft ons bij wijze van spreken een klein duwtje. Net zoals we met de druk van onze vinger een “indruk” maken in klei. We worden dus door onwaarschijnlijk veel impulsen constant geboetseerd. Zelf zijn we doorlopend in de weer, met het herstellen, in balans brengen, aanpassen,...

Dat wat we zien, zijn enkel de uiterlijke kenmerken van een hele onderliggende wereld. Het is enkel de schors, het eindresultaat van onderliggende, achterliggende acties. Onze huidige realistische tijd heeft ons geleerd enkel te geloven wat we zien. “Eerst zien en dan geloven”. Hierdoor vergeten we vaak hoe subtiel ons lichaam en onze geest werken.

Bovendien vergeten we ook dat er tussen het zaaien en oogsten “tijd” is. Tijd die nodig is om te kiemen en te groeien. Het lijkt wel of we nergens nog tijd voor hebben. Dat is ook zo, tijd heb je niet, maar toch is er een oneindigheid aan tijd. Eten moet snel klaar zijn, vervoer moet snel gaan, we kunnen dagelijks op tv zien hoe psychologische drama’s zich in maximum twee uur tijd volledig oplossen, onevenwicht in het lichaam moet in een mum van tijd helen,...

Boven alle impulsen die we dagelijks zo wie zo te verwerken krijgen, voegen we nog heel wat bewuste prikkels toe. Maar, niet getreurd, de mens is een super- multitasker. Terwijl we verteren, lezen we, voeren we interessante gesprekken of werken we gewoon door. Terwijl we een tegenvaller verwerken, lossen we ingewikkelde vraagstukken op. Genieten doen we toch gewoon even snel tussendoor...Maar soms wordt het toch wat teveel. Vermoeidheid, verkoudheid, burn-out, depressie, ziekte,... komen niet uit de lucht vallen. Ze zijn een gevolg van een opeenstapeling van kleinigheden waar we gewoon aan voorbij gegaan zijn omdat we té druk bezig waren....

Laten we nu eens even ophouden.
Even stil zijn, even stil staan,...
Pauze nemen om bij te benen,
voelen,luisteren in plaats van te horen,kijken in plaats van te zien,....
Stoppen met ons te gedragen als een olifant in een porseleinkast,
maar

voelend aanwezig zijn,
hier
nu

 

Bel (+32 3/789.05.77)mail of kom gewoon eens langs, je bent van harte welkom.